Πέμπτη, 26 Μαΐου 2016

Ο Ιησούς προς τους ιερείς: «Ενδύσατε αυτόν υμείς και δότε δακτύλιον εις την χείρα αυτού…

0 σχόλια
Του Πρωτοσυγκέλλου της Ι.Μ. Φωκίδος, Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη 20/5/2016

Αδελφοί μου, με την παραβολή του ασώτου υιού, που δίδαξε ο Κύριός μας προς το λαό, θέλει να περάσει πολλά μηνύματα προς όλους μας.
Εμείς όμως σήμερα θα μείνουμε σε ένα μήνυμα. Στην εντολή του Θεού Πατέρα που έδωσε προς τους δούλους του, τους υπηρέτες του. Όπως αναφέρει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, οι υπηρέτες δεν είναι κάποιοι άγνωστοι, αλλά όσοι υπηρετούν μέσα στο σπίτι του Θεού Πατέρα. Όσοι, δηλαδή, υπηρετούν και διακονούν την Εκκλησία. Και αυτοί είναι οι ποιμένες της Εκκλησίας, οι ρασοφόροι, οι έχοντες την Ιερωσύνη.
Ας δούμε τι λέγει προς όλους τους κληρικούς μας ο Θεός Πατήρ: «Ενδύσατε αυτόν και δότε δακτύλιον εις την χείρα αυτού και υποδήματα εις τους πόδας». Λουκά Κεφ. ΙΕ, 22. Ο Πατέρας είπε προς τους υπηρέτες του: «Βγάλετε έξω την πιο καλή φορεσιά, από όσες έχουμε, φορεσιά όμοια με εκείνη που φορούσε προτού φύγει από το σπίτι μου (τον Παράδεισο) και ενδύσατε αυτόν εσείς, για να μην είναι γυμνός και κουρελιάρης. Και δώστε του δακτυλίδι στο χέρι του να το φορεί, όπως φορούν οι κύριοι και οι ελεύθεροι. Δώστε του και υποδήματα για τα πόδια του, ώστε να μη περπατά ξυπόλητος, όπως οι σκλάβοι και οι δούλοι» (Κείμενο - μετάφραση από Κ.Δ. Παν. Ν. Τρεμπέλα).
Εδώ, αδελφοί μου, ξεκάθαρα βλέπουμε, ότι ο Θεός Πατέρας δεν δέχεται τον υιόν του να μπει μέσα στο σπίτι του γυμνός (από αρετές), βρώμικος, σκλάβος και δούλος (στα αμαρτωλά πάθη του). Τον θέλει καθαρό και ντυμένο με την ίδια στολή που φορούσε και μέσα στον Παράδεισο, πριν φύγει απ’ αυτόν. Τον θέλει παιδί του, ελεύθερο και κυρίαρχο, όπως ήταν πλασμένος απ’ αρχής και όχι δούλο και σκλάβο. Ζητά να του φορέσουν οι υπηρέτες του στολή όμοια με την πρώτη, δαχτυλίδι υιοθεσίας και παπούτσια. Όλα αυτά μαρτυρούν ότι, για να εισέλθει ο άνθρωπος ξανά στο σπίτι του Θεού, που είναι ο Παράδεισος, πρέπει πρώτα οι ιερείς Του να τον καθαρίσουν (στάδιο Καθάρσεως), να τον ντύσουν με τη στολή την πρώτη και λαμπερή (στάδιο Φωτισμού) και μετά να του φορέσουν το δαχτυλίδι (υιοθεσία – Θέωση).
Μετά τα ανωτέρω, γίνεται πλέον κατανοητό γιατί την ώρα της βαπτίσεώς μας ψάλλουμε: «όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε». Αλλά και γιατί την Μεγάλη Εβδομάδα η Εκκλησία μας ψάλλει: «Τον νυμφώνα σου (τον Παράδεισο) βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον και ένδυμα ουκ έχω ίνα εισέλθω εν αυτώ. Λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής, Φωτοδότα και σώσον με». Δεν έχω, δηλαδή, Κύριε, αρετές που να λαμπρύνουν την ψυχή μου, όπως έχουν όσοι είναι μέσα στον Παράδεισο και τον κοσμούν, δηλαδή τον στολίζουν, γι’ αυτό κάνε και τα ρούχα της δικής μου ψυχής να λάμπουν (εδώ είναι το στάδιο του Φωτισμού), Εσύ, Κύριε, που είσαι η πηγή του Φωτός και έλα και σώσε με, ένωσέ με μαζί Σου (στάδιο Θεώσεως).
Ο καθένας μας βλέπει ξεκάθαρα ότι τα Ευαγγελικά κείμενα και οι ύμνοι της Εκκλησίας μας, μιλούν για τρία στάδια που πρέπει να διέλθει η ψυχή του ανθρώπου για να σωθεί και να φθάσει στην αγιότητα. Την Κάθαρση, τον Φωτισμό και τη Θέωση. Ποιος θα το κάνει αυτό; Υπεύθυνοι είναι, όπως δείχνει η παραβολή του ασώτου υιού,  οι υπηρέτες του Θεού. Οι κληρικοί, δηλαδή, παντός βαθμού. Αυτοί είναι υπεύθυνοι να αναλάβουν και να καθοδηγήσουν τις ψυχές των πιστών στην Κάθαρση, στον Φωτισμό και στη Θέωση.
Ο Επίσκοπος είναι υπεύθυνος για τις ψυχές όλης της επισκοπής του, για τους κληρικούς, δηλαδή, τους μοναχούς και τους λαϊκούς της Μητροπόλεώς του. Οι ιερείς, με τη σειρά τους, ως συνεργάτες του Επισκόπου στο έργο του αυτό, είναι υπεύθυνοι για όλους τους ενορίτες τους, των οποίων οι ψυχές κρέμονται επί τον τράχηλόν τους. Γι’ αυτό ο Αρχιερεύς κατά τη χειροτονία ενός κληρικού, όταν του φορά το επιτραχήλιο, ρωτά τον λαό: «Άξιος;» είναι δηλαδή άξιος και ικανός αυτός ο άνθρωπος, ν’ αναλάβει και να σηκώνει στον τράχηλό του τις ψυχές τους και να τις περάσει από τα τρία στάδια, οδηγώντας τες στην αγιότητα; Και οι πιστοί απαντούν αναλόγως «άξιος» ή «ανάξιος». Εάν δε, έστω και ένας φωνάξει ανάξιος, ότι δηλαδή ο χειροτονούμενος δεν είναι ικανός ν’ αναλάβει αυτή την ευθύνη, τότε σταματά το μυστήριο και εξετάζει ο Αρχιερεύς για ποιο λόγο δεν θεωρεί ικανό και άξιο τον άνθρωπο αυτό να οδηγήσει τις ψυχές των ενοριτών του στην αγιότητα. Εάν τα όσα θα καταγγείλει δεν είναι ικανοποιητικά, τότε ο αναφωνών το «ανάξιος» έχει ποινικές ευθύνες και το δε μυστήριο συνεχίζεται κανονικά. Εάν κριθούν ικανά τα όσα καταγγέλθηκαν στον Αρχιερέα, τότε το μυστήριο διακόπτεται και δεν πραγματοποιείται η χειροτονία.
Εξ’ όλων των ανωτέρω συμπεραίνεται ότι οι κληρικοί παντός βαθμού είναι  οι υπεύθυνοι της πνευματικής καταστάσεως όσων έχουν γίνει μέλη της Εκκλησίας του Χριστού.
Σε ένα από τα προηγούμενα άρθρα μας είχαμε θέσει το ερώτημα «Τι φταίει και μια μεγάλη πλειοψηφία του σώματος του Ιησού προτιμά να μένει εκτός της Εκκλησίας». Γιατί δηλαδή πολλοί εκ των βαπτισμένων χριστιανών μας γυρίζουν ή γύρισαν την πλάτη τους στην Εκκλησία του Χριστού. Αυτό ήταν το ερώτημά μας. Νομίζω ότι σήμερα η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι πλέον κατανοητή.
Ποιος κληρικός ενδιαφέρθηκε, δίδαξε, κατήχησε, οδήγησε πνευματικά τις ψυχές των ανωτέρω ανθρώπων προς την αγιότητα μέσω των τριών σταδίων καθάρσεως, φωτισμού και θεώσεως; Πόσοι από εμάς, τους ποιμένες του Ιησού, τελέσαμε σωστά το έργο που ο Θεός Πατέρας μάς ανέθεσε διά της Ιερωσύνης; Θεωρώ ελάχιστοι.
Είμαστε άραγε ικανοί και άξιοι να γίνουμε οδηγοί αυτού του πιστού λαού ως άλλοτε ο Μωυσής έγινε οδηγός των Ισραηλιτών προς τη γη Χαναάν, και να τον οδηγήσουμε στη δική του γη Χαναάν, δηλαδή στον Παράδεισο; Γνωρίζουμε, άραγε, την οδό που οδηγεί στον Παράδεισο; Για να την γνωρίζεις καλά, πρέπει πρώτα ο ίδιος να την έχεις περπατήσει. Γνωρίζουμε έστω προς τα πού είναι ο Παράδεισος; Εάν όχι, τότε πώς δεχθήκαμε να γίνουμε πνευματικοί οδηγοί του λαού αυτού; Εάν δεν έχουμε δίπλωμα λεωφορείου, τότε πώς τολμάμε και οδηγούμε λεωφορείο έχοντας πάρει τις ψυχές των επιβατών του στο λαιμό μας; Ξεχάσαμε τα λόγια του Κυρίου που είπε: «Τυφλός εάν οδηγεί τυφλόν και οι δύο θα πέσουν μέσα σε βόθρο;».
Ιδού, λοιπόν, ποιοι είναι οι υπεύθυνοι που πολλά μέλη του σώματος του Ιησού έχουν γυρίσει την πλάτη τους στην Εκκλησία Του. Οι ένοχοι είμαστε οι περισσότεροι εξ’ ημών που υπηρετούμε και διακονούμε στο σπίτι του Θεού και είμαστε δυστυχώς οι «κακοί» υπηρέτες Του και πρώτος ο γράφων τις γραμμές αυτές. Πώς λοιπόν θα «ντύσουμε» τον άσωτο υιό και κάθε άσωτο, με τη λαμπρή στολή, που μας καλεί ο Ουράνιος Πατέρας μας, αν εμείς δεν γνωρίζουμε ποια είναι η στολή αυτή; Πώς θα πείσουμε να ενδυθούν οι άνθρωποι τη στολή τη νέα και να αποβάλλουν την παλαιά και βρώμικη στολή τους, εάν εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε ενδυθεί πρώτα τη νέα στολή; Πώς θα διδάξουμε στους ανθρώπους τις μεθόδους και τους τρόπους αποκτήσεως των αγίων αρετών της Εκκλησίας μας και της απορρίψεως των παθών, όταν εμείς οι ίδιοι ζούμε μέσα στα πάθη και δεν γνωρίζουμε τις μεθόδους καθάρσεως;
Ιδού γιατί μια κοινωνία εκατομμυρίων ανθρώπων βαπτισμένων στο Όνομα της Αγίας Τριάδος, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, είναι χαμένη μέσα στην πνευματική έρημο της σύγχρονης Σαχάρας… Ιδού γιατί η κοινωνία αυτή βασανίζεται από πνευματική ανυδρία μέσα στον καυτό ήλιο των παθών παντός είδους και πορεύεται με τυφλούς οδηγούς προς το χάος και την καταστροφή της.
Αλλά μη φοβού το μικρό ποίμνιο. Διότι υπάρχουν, δόξα τω Θεώ, και σήμερα άγιοι κληρικοί, έστω και αν είναι ελάχιστοι. Υπάρχουν ακόμη φωτισμένοι οδηγοί που πορεύονται με τα πνευματικά τους παιδιά προς την αγιότητα.
Ναι, υπάρχουν ακόμη, προς πείσμα όλων των δαιμόνων και των οργάνων τους, Μητροπολίτες άγιοι, ενάρετοι και φωτισμένοι. Υπάρχουν ιερείς, ηγούμενοι και μοναχοί που διήλθαν τα στάδια της καθάρσεως, του φωτισμού και ζουν αυτοί και το ποίμνιό τους τη θέωση και την αγιότητα.
Όλοι εμείς, οι κακοί υπηρέτες του Θεού μας, καλούμαστε σε συντριβή και μετάνοια. Καλούμαστε ως πρώτοι άσωτοι υιοί, να επιστρέψουμε προς τον Πατέρα μας και να ζητήσουμε το έλεός Του, διότι φανήκαμε ανάξιοι της αποστολής που Εκείνος μας ανέθεσε. Μέσα από τα δάκρυα της συντριβής και της μετανοίας να ανανήψουμε, να αναστηθούμε, να ενδυθούμε πρώτα εμείς τη λαμπερή στολή του Παραδείσου και να ξεκινήσουμε έστω και τώρα το έργο που ο Κύριος μάς ανέθεσε διά μέσου της Εκκλησίας Του και το οποίο δεν είναι άλλο από αυτό που ο ίδιος ο Ιησούς μάς υπέδειξε στην παραβολή του ασώτου υιού: να καθαρίσουμε και να φορέσουμε τη στολή τη λαμπερή σε όλους εκείνους που βαπτίστηκαν στο όνομα του Κυρίου μας και που σήμερα ζουν μακριά από Αυτόν.
Ας αναζητήσουμε τα «απολωλότα πρόβατα» του ποιμνίου μας, για τις ψυχές των οποίων είμαστε υπεύθυνοι και θα δώσουμε φρικτό λόγο την ημέρα της Κρίσεως, διότι αναλάβαμε να οδηγήσουμε διά της καθάρσεως, του φωτισμού και της θεώσεως τις ψυχές τους στην αγιότητα και εμείς αδιαφορήσαμε.

Ας γίνουμε πρώτα οι ίδιοι φωτοδόχοι λαμπάδες, που οι ψυχές μας θα εκπέμπουν καθημερινά φως Χριστού και τότε ας απευθυνθούμε με ισχυρή φωνή στο λαό μας λέγοντάς του: «Δεύτε λάβετε φως εκ του ανεσπέρου φωτός και δοξάσατε Χριστόν τον αναστάντα εκ νεκρών» και ας είμαστε σίγουροι ότι το θαύμα της επιστροφής του ασώτου θα το βιώσουμε και στη δική μας ενορία. Αμήν.
Read more...
Κυριακή, 22 Μαΐου 2016

Αμείωτο το προσκύνημα για την Παναγία την Βηματάρισσα και τα Ιερά Λείψανα στον Βύρωνα

0 σχόλια
Πρέπει να προσπαθούμε να πορευόμαστε σωστά γιατί αν δεν πορευόμαστε σωστά μπορεί να μας συμβεί κάτι χειρότερο στη ζωή μας αυτή, είτε είμαστε πρόσωπα, είτε είμαστε κοινωνία, διότι και αυτά τα όποια υφιστάμεθα εις την λεγομένη κρίσιν έχουν μια πνευματική εξήγηση, παραδοθήκαμε στον ηδονισμό, στον αμοραλισμό, στην καλή ζωή, παρατήσαμε το νόμο του θεού, καταπατήσαμε τις εντολές του, ξηλώσαμε τα πάντα του θεού και λέει ο θεός, τι περιμένετε τώρα καλές μέρες αν δεν διορθώσετε αυτά δεν έρχονται καλές μέρες τόνισε ο Σεβ. Μητροπολίτης Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού, κ. κ. Δανιήλ από τον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Βύρωνος όπου τέλεσε το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας πλαισιούμενος από τον Πρωτοσύγκελλο της Ι. Μητροπόλεως Φωκίδος τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη κ. Νεκτάριο Μουλατσιώτη, Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Αγίου Αυγουστίνου Ιππώνος και Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ, τον Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεώς Καισαριανής Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη κ. Καλλίνικο Νικολάου, τον Ιερατικό Προϊστάμενο Αρχιμανδρίτη κ. Χρύσανθο Λιόλιο, τον π. Νεκτάριο τον π. Γεώργιο και τους Ιεροδιακόνους π. Μακάριο και π. Σιλουανό.

Ο Σεβ. Μητροπολίτης κ. Δανιήλ αναφέρθηκε στην σημερινή ευαγγελική περικοπή της θεραπείας του παραλυτικού και στάθηκε σε τέσσερα σημεία.

Πρώτον αναφέρθηκε στο θαύμα που επιτελούνταν στην κολυμβήθρα της Βηθεσδά εκεί όπου άγγελος κύριου κατέβαινε και τάραζε το νερό και όποιος προλάβαινε να μπει πρώτος μέσα θεραπευόταν από την ασθένεια του.

Στο δεύτερο σημείο το οποίο επεσήμανε ήταν η ερώτηση του Χριστού προς τον παραλυτικό θέλεις να γίνεις υγιής; Ο Μητροπολίτης Καισαριανής κ. Δανιήλ ανέφερε πως ο Χριστός κανέναν δεν θέλει με το ζόρι ούτε να σώσει και ούτε να θεραπεύει αλλά πρέπει εμείς οι ίδιοι να του το ζητήσουμε καθώς ο κύριος μας λέει αιτείται και δοθήσεται.

Ακόμη τόνισε πως ο θεός σέβεται την ελευθερία και την προσωπικότητα και την ανεξαρτησία μας και πως η σωτηρία του ανθρώπου είναι αποτέλεσμα της συνέργειας της ελευθερίας του ανθρώπου και της δυνάμεως του Θεού.

Στο τρίτο σημείο που στάθηκε ο Μητροπολίτης Καισαριανής ήταν ότι το θαύμα, ο κύριος το έκανε την ημέρα του Σαββάτου και πως δεν είναι η μοναδική φορά που ο κύριος θεράπευσε την ημέρα του Σαββάτου, ούτε επίσης είναι το μοναδικό περιστατικό που προκάλεσε διαμαρτυρία από τους ιουδαίους.

Ο Μητροπολίτης κ. Δανιήλ επισήμαινε πως επειδή είμαστε στις ημέρες του Πάσχα οι ιουδαίοι και μάλιστα οι φαρισαίοι δεν κατηγόρησαν το Χριστό ότι δεν σεβόταν την αργία του Σαββάτου ενώ θα μπορούσαν εύκολα να τον κατηγορήσουν ως ασεβή δεν το έκαναν όμως και βεβαίως μας κάνει εντύπωση. Το δικαστήριο που δίκασε το Χριστό αποτελείτο και από νομοδιδασκάλους κυρίως όμως από το ιερατείο το όποιο ήταν Σαδδουκαίοι. Τι συμβαίνει λοιπόν εάν πάμε και πούμε ότι ο διδάσκαλος δεν τηρούσε αυτά οι Σαδδουκαίοι θα πανηγυρίζουν επειδή πίστευαν ότι δεν πρέπει να τηρούνται αυτά άρα τι κάνουμε εμείς δεν θα πούμε τίποτα για να τους έχουμε συμμάχους στην απόφαση την όποια θέλουμε να οδηγήσουμε. Βλέπεται πονηριά που είχαν έτσι λοιπόν ο κύριος απέδειξε ότι εγώ είμαι ο κύριος του Σαββάτου.

Το τέταρτο σημείο που υπογράμμισε ήταν η συνάντηση του Χριστού με τον παραλυτικό στο ναό. Ο Μητροπολίτης κ. Δανιήλ σχολίασε πως ο Χριστός συνέδεσε την αμαρτία με την ασθένεια γι’ αυτό και θεράπευε πρώτα θεράπευε την ψυχή και μετά το σώμα.

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του προέτρεψε το πολυπληθές εκκλησίασμα, να σκέφτεται στη δική του περίπτωση τι άραγε συμβαίνει και να κάνει αυτή την ερευνά στην ζωή του, να έχει αυτογνωσία και να ξέρει πως πορεύεται γιατί όλα έχουν μια εξήγηση.

Τέλος ευχαρίστησε τον Σεβ. Μητροπολίτη Φωκίδος και τον Γέροντα Νεκτάριο για την ευλογία που προσφέρανε στους ανθρώπους του Βύρωνα αλλά και ολόκληρης της Μητρόπολης κομίζοντας τα Ιερά Λείψανα του Αποστόλου Θωμά, του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Παντελεήμονος, του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου Στεφάνου, του Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ και το Τίμιο Ξύλο.

Τα Ιερά Λείψανα θα παραμείνουν στον Ναό μέχρι και την Παρασκευή 27 Μαΐου.

Ο Ιερός Ναός παραμένει ανοικτός από τις 7:00 το πρωί μέχρι εσπέρας ώρα 9:00 όπου τελούνται Ιερές Ακολουθίες και ομιλίες από τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη π. Νεκτάριο Μουλατσιώτη.

Υ.Γ. Κατά την διάρκεια του Χερουβικού Ύμνου ο Σεβ. Μητροπολίτης Καισαριανής, κ. κ. Δανιήλ έδωσε το θυμιατό και την αρχιερατική του ράβδο στον Πρωτοσύγκελλο της Ι. Μητροπόλεως Φωκίδος Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη π. Νεκτάριο Μουλατσιώτη να θυμιατίσει τον λαό. Μετά το θυμιάτισμα εισερχόμενος εντός του Ιερού Βήματος ο Σεβ. Μητροπολίτης κ. Δανιήλ  ευχήθηκε στον π. Νεκτάριο  να κρατήσει την ράβδο σύντομα όχι μόνον ως Ηγούμενος αλλά και ως Αρχιερεύς.


Πηγή άρθρου: poimin.gr
 

kaisarianis_paralitou1
 
kaisarianis_paralitou2
 
kaisarianis_paralitou4
 
kaisarianis_paralitou3
 
kaisarianis_paralitou5
 
kaisarianis_paralitou6
 
kaisarianis_paralitou7
 
kaisarianis_paralitou8
 
kaisarianis_paralitou9
 
kaisarianis_paralitou10
 
kaisarianis_paralitou11
 
kaisarianis_paralitou12
 
kaisarianis_paralitou13
 
kaisarianis_paralitou14
 
kaisarianis_paralitou17
 
kaisarianis_paralitou16
 
kaisarianis_paralitou15
 
kaisarianis_paralitou18
 
kaisarianis_paralitou24
 
kaisarianis_paralitou20
 
kaisarianis_paralitou25
 
kaisarianis_paralitou21
 
kaisarianis_paralitou23
 
kaisarianis_paralitou22
 
 
 
Read more...
Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

Η θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας Βηματάρισσας για λίγες ημέρες στον Βύρωνα

0 σχόλια
Από εχθές το απόγευμα βρίσκεται η εικόνα της Παναγίας της Βηματάρισσας της Βατοπαιδινής στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Βύρωνος, η οποία θα παραμείνει στον Ιερό Ναό για προσκύνημα έως την Κυριακή 22 Μαΐου.

Το αντίγραφο της θαυματουργής Ιεράς Εικόνας, δώρο του Γέροντος Εφραίμ προς την Ιερά Μονή του Τρικόρφου, κόμισαν οι πατέρες της Μονής στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, όπου την υποδέχτηκαν στον Ναό ο Γέροντας Νεκτάριος Μουλατσιώτης, ο Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Χρύσανθος Λιόλιος και άλλοι ιερείς της Μητροπόλεως.

Να υπενθυμίσουμε ότι στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος από τις 9 Μαΐου βρίσκονται για προσκύνημα το Τίμιο Ξύλο και τα Ιερά Λείψανα του Αποστόλου Θωμά, τμήμα της δεξιάς χειρός του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Αγ. Παντελεήμονος, Αγ. Σεραφείμ του Σαρώφ, Αγ. Νικολάου, Αγ. Χαραλάμπους, Αγ. Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, Αγ. Σάββα του Ηγιασμένου, Αγ. Στεφάνου Πρωτομάρτυρος, Αγ. Βαρβάρας, η κάρα του Αγ. Στεφάνου μάρτυρος εκ της Ι. Μονής Αγίου Θεοδοσίου Κοινοβιάρχου και των Αγ. Δέκα μαρτύρων της Κρήτης, τα οποία θα παραμείνουν έως τις 25 Μαΐου. Το προσκύνημα των Ιερών Κειμηλίων ξεκινά από τις 8.00 το πρωί έως τις 9.00 το βράδυ.

Καθημερινά στον Ιερό Ναό στις 7.30 το απόγευμα, ο Γέροντας Νεκτάριος Μουλατσιώτης, πραγματοποιεί πνευματικές ομιλίες και σταυρώνει τους πιστούς με το Τίμιο Ξύλο. Σήμερα το απόγευμα ο Γέροντας Νεκτάριος θα σταυρώσει όλους τους πιστούς με το θαυματουργό πετραχήλι του Αγίου Μάρτυρος Φιλουμένου, που μαρτύρησε στο Φρέαρ του Ιακώβ στα Ιεροσόλυμα.


















Read more...
Κυριακή, 15 Μαΐου 2016

Το κύριο έργο των ιερέων και της Εκκλησίας

0 σχόλια
Του Πρωτοσυγκέλλου της Ι.Μ. Φωκίδος,
Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη 15/5/2016


Η Εκκλησία είναι χώρος μεταμορφώσεως του ανθρώπου. Από κοράκι τον μεταμορφώνει σε λευκό περιστέρι, από λύκο σε πρόβατο, από αμαρτωλό, ασεβή και βλάσφημο, σε άγιο, από σκοτάδι τον μεταμορφώνει σε φως. Αυτή είναι η αποστολή και ο στόχος της. Η Εκκλησία είναι ουσιαστικά ένας χώρος και τόπος μεταμορφώσεως της ζωής, του χαρακτήρος και της ψυχής του ανθρώπου.
            Αυτόν ακριβώς τον σκοπό της Εκκλησίας θέλει και η Ορθοδοξία να μας προβάλλει δυνατά, (να μας «διαφημίζει» θα λέγαμε στη σύγχρονη επικοινωνιακή γλώσσα), στις 6 Αυγούστου κάθε έτους, με τον εορτασμό της «Μεταμορφώσεως του Χριστού». Αναφέρω το γεγονός εντός εισαγωγικών, όπως βλέπετε, διότι στην πραγματικότητα ο Χριστός δεν μεταμορφώθηκε ποτέ!
Θα μου προβάλλετε αντιλογία και ήδη την ακούω! Θα μου πείτε, μα, Γέροντά μου, δεν λέγει το Ευαγγέλιο ότι ο Κύριος μεταμορφώθηκε ενώπιον των μαθητών Του; Το Ευαγγέλιο δεν αναφέρει ότι το πρόσωπό Του έλαμψε ξαφνικά ως ο ήλιος και τα ρούχα Του έγιναν λευκά σαν το Φως (Ματθ. Κεφ.12,2); Πώς εσείς, Γέροντας και Θεολόγος, λέτε ότι ο Κύριος δεν μεταμορφώθηκε ποτέ;
                        Η αγία μας Εκκλησία αυτό διδάσκει, αδελφοί μου. Ότι ο Κύριος δεν μεταμορφώθηκε, αλλά αυτοί που άρχισαν να μεταμορφώνονται, ν’ αλλάζουν και είδαν την δόξα Αυτού «καθώς ηδύναντο», όπως και όσο δηλαδή μπόρεσαν να την δουν, ήταν οι μαθητές Του.
            Ο Κύριός μας, ο Ιησούς Χριστός, είναι παντού και πάντα ο ίδιος Θεός, ο Δημιουργός του κόσμου, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, ο ποιητής των ορατών και αοράτων. Αυτό ακριβώς εννοούμε, όταν λέμε ή γράφουμε ότι ο Χριστός είναι ο μόνος Αληθινός Θεός. Είναι δυνατόν, λοιπόν, ο Αληθινός Θεός, που είναι Φως, να μη λάμπει έστω και για μικρό χρονικό διάστημα;
            Ο Χριστός είτε ως βρέφος στο σπήλαιο, είτε ως νέος στη  Ναζαρέτ, είτε ως άνδρας στην Καπερναούμ και στα Ιεροσόλυμα, έλαμπε και συνεχίζει να λάμπει όλος μέσα στο φως. Εμείς, από την πλευρά μας, είμαστε αυτοί που δεν έχουμε καθαρίσει τα μάτια της ψυχής μας και δεν Τον βλέπουμε. Όπως ο τυφλός δεν θα δει ποτέ τον ήλιο και το φως που αυτός εκπέμπει, έτσι και εμείς, ως τυφλοί, αν δεν θεραπευτούμε εντός του «θεραπευτηρίου των ψυχών», όπως χαρακτηριστικά ονομάσαμε σε προηγούμενα άρθρα μας την Εκκλησία, δε θα δούμε ποτέ το φως που είναι ο Χριστός. Εντός αυτού του θεραπευτηρίου, δηλαδή του νοσοκομείου, ο Χριστός ως ιατρός έχοντας τους συνεργούς Του που υπηρετούν στο θεραπευτήριό Του, «καθαρίζει» τους οφθαλμούς της ψυχής μας, ώστε να βγούμε από το σκοτάδι στο φως. Αυτοί οι συνεργοί του Θεού είναι οι ιερείς, οι οποίοι έχουν αναλάβει έργο καθαριστικό, να μας περάσουν δηλαδή από το στάδιο της καθάρσεως και να μας οδηγήσουν στο στάδιο του φωτισμού της ψυχής μας.
Οι ιερείς του Χριστού έχουν ως κύριο έργο την θεραπεία της ψυχής μας. Ν’ ανοίξουν τα μάτια μας, ώστε να δούμε τη δόξα, τη λάμψη και το φως, που εκπέμπει ο Ιησούς. Ο ιερέας δεν έχει ως έργο του να τελεί μόνο κηδείες και μνημόσυνα, όπως τον θέλουν κάποιοι σήμερα. Η αποστολή και το έργο του κληρικού είναι καθαρτικό και καθοδηγητικό. Ο ιερέας είναι ο ποιμήν των ψυχών μας, ο οδοδείκτης που θα μας οδηγήσει από το σκοτάδι στο φως, δηλαδή στη γνώση του Θεού, που θα μας βοηθήσει κατ’ επέκταση να δούμε καθαρά και τον σκοπό της ζωής μας και να αποκτήσουμε σωστή κρίση και διαύγεια για όλα τα πράγματα. Αυτή είναι η πορεία από την κάθαρση προς τον φωτισμό της ψυχής και έπειτα στη θέωση και την αγιότητα. Γι’ αυτό πολύ σωστά τονίζει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος ότι το έργο του ιερέως είναι «πτερώσαι ψυχή, αρπάσαι κόσμο και δούναι Θεώ».
Επομένως, αδελφέ μου, εσύ και εγώ είμαστε οι τυφλοί, όπως ακριβώς «τυφλοί» ήταν και οι μαθητές του Κυρίου μας, τις ψυχές των οποίων καθάρισε ο ίδιος ο Κύριος και έτσι διανοίχθησαν τα μάτια τους και είδαν την Αλήθεια. Είδαν και κατάλαβαν αυτό που ο Ιησούς κήρυττε, «Εγώ ειμί το Φως του κόσμου». Γι’ αυτό, λοιπόν, σωστά μας διδάσκει η Εκκλησία μας ότι ο Χριστός δεν μεταμορφώθηκε ποτέ, αλλά οι μαθητές του Ιησού ήταν εκείνοι που μεταμορφώθηκαν, καθάρθηκαν, όπως λέγεται στην εκκλησιαστική γλώσσα, και είδαν τον Χριστό, το παντοτινό και αιώνιο Φως.
Ιδού λοιπόν, γιατί η Εκκλησία είναι ο χώρος μεταμορφώσεως και το θεραπευτήριο της ψυχής μας. Όσο δεν βλέπουμε τον Ιησού λουσμένο μέσα στο φως, αυτό μαρτυρεί την ασθένεια των οφθαλμών της ψυχής μας και ότι ακόμη δεν γευθήκαμε την «Πρώτη Ανάσταση» και ζούμε, δυστυχώς, ακόμη ως νεκροί μέσα στο σκοτάδι.
            Αυτό, όμως, μαρτυρεί και μία ακόμα αλήθεια. Ότι δεν πορευόμαστε προς το Φως. Καταδεικνύει, ότι δεν έχουμε ακόμα προχωρήσει και δεν έχουμε ολοκληρώσει το στάδιο της καθάρσεώς μας. Και ταπεινά ερωτώ: Πότε, αδελφοί μου, θα το πετύχουμε αυτό; Πότε θα φθάσουμε στη θέωση; Αν δεν φτάσαμε ακόμη, ενώ τα μαλλιά μας άσπρισαν και πλησιάζουμε στο τέλος της ζωής μας, πότε θα βιώσουμε τον φωτισμό και τη θέωση; Ο χρόνος μας τελειώνει… Ήδη έπρεπε η ψυχή μας να είναι λευκή σαν τα μαλλιά της κεφαλής μας. Αλλά και εσείς πάλι οι νεότεροι, πότε αναμένετε να φθάσετε στο στάδιο του φωτισμού και της θεώσεως; Είστε σίγουροι ότι έχετε μπροστά σας τον χρόνο δικό σας; Εκεί, νεαροί αδελφοί μου, που είσαστε σήμερα εσείς, ήμουν κι εγώ κάποτε, αλλά εδώ που είμαι, δεν ξέρετε αν θα φθάσετε ποτέ...
Τώρα είναι η ώρα να βγούμε από το σκοτάδι, να καθαρθούμε και να εισέλθουμε στο στάδιο του φωτισμού. Τώρα είναι η ώρα να θεραπεύσουμε την ψυχή μας, να μεταμορφωθούμε, ώστε να δουν τα μάτια μας τον Ιησού να αστράφτει όπως  αστράφτει ο ήλιος, όπως Τον είδαν οι μαθητές Του, και όπως Τον είδαν και άλλοι αδελφοί μας εν Χριστώ, που έφθασαν στον φωτισμό και τη θέωση. Τελευταία παραδείγματα ο Γέροντας Πορφύριος και ο Γέροντας Παΐσιος που καθάρθηκαν, φωτίστηκαν και θεώθηκαν, έφθασαν δηλαδή στην αγιότητα.
            Γιατί εκείνοι και όχι κι εμείς; Είμαι ευτυχής και δοξάζω τον Θεό, διότι γνώρισα και μίλησα πολλές φορές με τους ανωτέρω γεροντάδες και σημερινούς αγίους της Εκκλησίας μας, αλλά θα είμαι πανευτυχής εάν θα τους μοιάσω κιόλας. Θα είμαι πανευτυχής, εάν και εσύ και εγώ καθαρθούμε, φωτισθούμε και αγιασθούμε από τον Κύριό μας, όπως φωτίσθηκαν και αγιάσθηκαν και όλοι όσοι εισήλθαν στον χώρο της Εκκλησίας, με σκοπό να πορευθούν μια πορεία προς το Φως, μια πορεία προς τη θέωση και την αγιότητα.
            Αλλά μόνος μου όλα αυτά δεν μπορώ να τα επιτύχω. Ο θεραπευτής, ο μεταμορφωτής και ιατρός μου είναι ο Χριστός. Θεραπευτήριο και χώρος μεταμορφώσεώς μου είναι η Εκκλησία Του, εντός της οποίας οι άνθρωποι που υπηρετούν, οι ιερείς δηλαδή, θα πρέπει να έχουν βιώσει οι ίδιοι τα στάδια της καθάρσεως και του φωτισμού, ώστε να καθοδηγήσουν και τους λαϊκούς προς τη θέωση. Αν δεν συμβαίνει αυτό, τότε θα ισχύσει εκείνο που είπε ο Ιησούς: «τυφλός, εάν οδηγεί τυφλό, και οι δύο μέσα σε βόθρο θα πέσουν».
Μήπως πρέπει να μας προβληματίσει για ποιο λόγο σήμερα η κοινωνία των ανθρώπων δεν βαδίζει σωστά και περπατά σαν χαμένη, σε λάθος δρόμους και σοκάκια; Μήπως ισχύουν ιδιαίτερα στις ημέρες μας τα παραπάνω λόγια του Κυρίου μας;
            Γίνεται κατανοητό πιστεύω το πόσο μεγάλο, σοβαρό και επίπονο είναι το έργο των ποιμένων της Εκκλησίας μας. Εάν εγώ ως κληρικός δεν καθάρθηκα, εάν εγώ δεν βρήκα την οδό που οδηγεί προς το Φως, πώς τολμώ και οδηγώ κι άλλες ψυχές; Προς τα πού τις οδηγώ;
            Αδελφοί μου, επί ενός τόσο σοβαρού θέματος, θα πρέπει να επανέλθουμε, διότι έχει να κάνει με τη μεταμόρφωσή μας, με την αλλαγή της ζωής μας, με την πορεία μας προς το φως, με την πορεία προς την ίδια τη σωτηρία μας.
Μήπως τελικά επειδή δεν μεταμορφώθηκα, γι’ αυτό και είμαι στάσιμος πνευματικά; Μήπως γι’ αυτό δεν είδα ακόμη το Φως το αληθινό; Μήπως γι’ αυτό δεν άλλαξα ζωή; Μήπως γι’ αυτό οι φίλοι και οι γείτονες με κατακρίνουν λέγοντας, «κρίμα, είσαι και της Εκκλησίας. Κάνεις μόνο μεγάλους σταυρούς…».  Μήπως όλοι αυτοί ανέμεναν να δουν την δική μου «μεταμόρφωση» που τελικά δεν έχει συντελεστεί ακόμη;
Πονώ και θλίβομαι, διότι ενώ στις 6 Αυγούστου πάντα πηγαίνω και συμμετέχω στην εορτή της Μεταμορφώσεως που προβάλλει η Εκκλησία μας, εγώ ποτέ δεν κατανόησα ότι είμαι εγώ αυτός που πρέπει να μεταμορφωθώ, ώστε να ζήσω και να δω την δόξα του Φωτός. Εγώ είμαι αυτός που πρέπει πρώτα να αλλάξω και να γίνω αυτό που είπε ο Ιησούς προς όλους όσους Τον ακολούθησαν: «Υμείς εστέ το Φως του κόσμου…» Κι εγώ τελικά δεν έγινα φως, δεν μεταμορφώθηκα, δεν καθάρθηκα, δεν φωτίστηκα. Εκπέμπω ακόμη σκοτάδι, ζω στο σκοτάδι. Γι’ αυτό και δίκαια οι γνωστοί μου με κατηγορούν λέγοντας: «κρίμα, είσαι και της Εκκλησίας…».
            Φωνάζω και ζητώ, λοιπόν, βοήθεια! Στείλε μου, Κύριε, πνευματικούς πατέρες, ιερείς και ποιμένες, που θα οδηγήσουν και εμένα, τον τυφλό, προς το Φως και τη θέωση.

            Εύχεσθε και προσεύχεσθε και δι’ εμέ αδελφοί μου. Αμήν.
Read more...
Σάββατο, 14 Μαΐου 2016

Κατά εκατοντάδες προσέρχονται για να σταυρωθούν με το Τίμιο Ξύλο στον Βύρωνα

0 σχόλια
Συνεχίζεται από τα πλήθη πιστών το προσκύνημα των Ιερών και Χαριτόβρυτων Λειψάνων του Αποστόλου Θωμά, του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Παντελεήμονος, του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου Στεφάνου, του Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ και το Τίμιο Ξύλο που βρίσκονται αυτές της ημέρες στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Βύρωνος.

moulatsiotis_vironas3 
Σήμερα το απόγευμα μετά την Ακολουθία του Εσπερινού,  ο Γέροντας Νεκτάριος τέλεσε τον αγιασμό με το Τίμιο Ξύλο, και στην συνέχεια μετά την ομιλία του σταύρωσε ένα προς έναν όλους τους πιστούς που προσέτρεξαν  αναζητώντας είτε την ψυχική είτε την σωματική τους βοήθεια από τον Θεό με το Τίμιο και Θαυματουργό Ξύλο.

Παρακάτω θα αναφέρουμε μια καταγεγραμμένη μαρτυρία από το βιβλίο της Κωνσταντίνας Παλαμιώτου-Θωμαίδου Διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών «όταν ο ουρανός μιλά»με το θαύμα από το Τίμιο Ξύλο που σταυρώνει ο Γέροντας του πιστούς.

Η κ. Σταματοπούλου Νικολίτσα από τα Βραχναίικα Πατρών  προσπαθούσε να μείνει έγκυος εδώ και 10 χρόνια. Κατέφευγε σε γιατρούς χωρίς κανένα όμως αποτέλεσμα. Ο τελευταίος γιατρός της, γυναικολόγος κ. Γούδας από την Πάτρα ανακάλυψε ότι στη μήτρα υπήρχε όγκος. Αμέσως έκανε βιοψία και της είπε να τον επισκεφθεί λίγες ημέρες μετά για να έχουν βγει τα αποτελέσματα της βιοψίας.

Η ίδια όμως δεν περίμενε να βγουν τα αποτελέσματα και πήγε στην Ιερά  Μονή Αγίων Αυγουστίνου Ιππώνος και Σεραφείμ του Σαρώφ στο Τρίκορφο Φωκίδος για να τη σταυρώσει ο Γέροντας της Ιεράς Μονής π. Νεκτάριος Μουλατσιώτης με τον επιστήθιο σταυρό του, ο οποίος περιέχει Τίμιο Ξύλο από το Σταυρό του Χριστού και είχε ακούσει ότι επιτελούνται με αυτόν πολλά θαύματα.
Πράγματι ο Γέροντας την σταύρωσε με το Τίμιο Ξύλο.
Προτού βγούνε τα αποτελέσματα της βιοψίας και μετά το σταύρωμα επισκέφθηκε από μόνη της το γυναικολόγο για να της κάνει νέα εξέταση. Ο κ. Γούδας της έκανε νέο υπέρηχο και διαπίστωσε ότι ο όγκος είχε εξαφανιστεί και δεν υπήρχε ούτε καν σκιά.

Το θαύμα είχε τελεστεί, το Τίμιο Ξύλο είχε θεραπεύσει την κ. Νικολίτσα και μαζί με τον σύζυγο της επισκέφθηκε ξανά τον π. Νεκτάριο να του αναγγείλουν το Θαύμα.
Τότε ο Γέροντας της είπε ότι αφού το Τίμιο Ξύλο σε έκανε καλά θα έλθει τώρα και αυτό που ζητάς τόσα χρόνια. Θα γεννήσεις παιδάκι και την ξανά σταύρωσε με το  Τίμιο Ξύλο.

moulatsiotis_vironas16 
Πράγματι η κ. Σταματοπούλου Νικολίτσα αργότερα πήγε στον γυναικολόγο και διαπίστωσε ότι ήταν έγκυος και γέννησε ένα υγιέστατο κοριτσάκι.



moulatsiotis_vironas2

 
moulatsiotis_vironas5


moulatsiotis_vironas8


  moulatsiotis_vironas7


  moulatsiotis_vironas9
  

moulatsiotis_vironas10


  moulatsiotis_vironas14
  

moulatsiotis_vironas13


?
 
?
 

Read more...
Παρασκευή, 13 Μαΐου 2016

Συνεχίζεται η προσέλευση των πιστών στο προσκύνημα του Ι.Ν. Μεταμορφώσεως Βύρωνος

0 σχόλια
Με πνευματικό ενδιαφέρον και ολοένα αυξανόμενη ροή πιστών, συνεχίζεται το προσκύνημα του Τιμίου Ξύλου και των πολλών Ιερών Λειψάνων στον Ι. Ναό Μεταμορφώσεως Σωτήρος στον Βύρωνα.

(Ιερά Λείψανα Αποστόλου Θωμά, τμήμα της δεξιάς χειρός του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Αγ. Παντελεήμονος, Αγ. Σεραφείμ του Σαρώφ, Αγ. Νικολάου, Αγ. Χαραλάμπους, Αγ. Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, Αγ. Σάββα του Ηγιασμένου, Αγ. Στεφάνου Πρωτομάρτυρος, Αγ. Βαρβάρας, η κάρα του Αγ. Στεφάνου μάρτυρος εκ της Ι. Μονής Αγίου Θεοδοσίου Κοινοβιάρχου και των Αγ. Δέκα μαρτύρων της Κρήτης.)

Η προσκύνηση των Ιερών κειμηλίων γίνεται καθημερινά από τις 8.00 το πρωί έως τις 9.00 το βράδυ εν μέσω πλήθους Ιερών Ακολουθιών που τελούνται καθημερινά στον Ιερό Ναό.

Καθημερινά στον Ιερό Ναό στις 7.30 το απόγευμα ο Γέροντας Νεκτάριος πραγματοποιεί ομιλίες, όπου αρκετοί πιστοί προσέρχονται για να ακούσουν πνευματικά και ψυχωφελή λόγια, να προσκυνήσουν τα Ιερά κειμήλια, αλλά και να σταυρωθούν με το θαυματουργό Τίμιο Ξύλο, το οποίο κατά καιρούς έχει θεραπεύσει πολλούς ασθενείς.

Σήμερα Σάββατο 14 Μαΐου στις 6.00 το απόγευμα θα τελεστεί η ακολουθία του Εσπερινού και στην συνέχεια θα τελεστεί αγιασμός με το Τίμιο Ξύλο και πριν το τέλος του αγιασμού θα διαβαστούν και οι ευχές του Μεγάλου Βασιλείου, ενώ μετά το πέρας των ακολουθιών θα ομιλήσει και πάλι ο Γέροντας Νεκτάριος.

Τα Ιερά κειμήλια θα παραμείνουν στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως Βύρωνος έως και τις 25 Μαΐου 2016.










Read more...
 
Γέροντας Νεκτάριος Μουλατσιώτης © 2011 DheTemplate.com & Main Blogger. Supported by Makeityourring Diamond Engagement Rings

You can add link or short description here